เกี่ยวกับหลักสูตรเทคโนโลยีโลจิสติกส์ มหานคร
ปัจจุบัน ภายใต้ระบบการค้าเสรี ได้เกิดการแข่งขันในตลาดที่สูงขึ้นมาก ส่งผลให้เกิดการเชื่อมโยงกันอย่างกว้างขวางในการจัดการทั้งอุปสงค์และอุปทาน ธุรกิจไม่สามารถดำเนินอยู่ได้เพียงผู้เดียว การดำเนินธุรกิจและอุตสาหกรรมในยุคนี้จำเป็นที่จะต้องหันมาจับมือกับธุรกิจ รอบตัว ธุรกิจรอบตัวที่กล่าวถึงนี้จะรวมทั้งรอบตัวในแนวดิ่งและแนวราบ ความร่วมมือระหว่างธุรกิจในแนวดิ่งจะรวมถึงธุรกิจที่ก่อให้เกิดผลผลิตจริงใน สายการผลิตของตน ตั้งแต่ผู้จัดหาวัตถุดิบ ผู้จัดส่ง ผู้ผลิต ผู้กระจายสินค้าและลูกค้า ส่วนความร่วมมือในแนวราบนั้นจะรวมถึงธุรกิจที่มีลักษณะส่งเสริมสนับสนุนหรือ เป็นคู่ค้าที่มีประโยชน์ก่อให้เกิดการเพิ่มผลผลิต หรือยกระดับความสามารถของตนได้ ซึ่งอาจจะเป็นธุรกิจที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แนวคิดการหันมาจับมือกับธุรกิจรอบตัวนี้เป็น

แนวคิดที่เรียกว่า โซ่อุปทาน (Supply chain) ซึ่งเป็นแนวคิดใหม่ ซึ่งมีโลจิสติกส์ (Logistics) เป็นกลไกในการบริหาร ภาคอุตสาหกรรมในประเทศไทยได้เริ่มยอมรับแนวความคิดของการจัดการโลจิสติกส์ และโซ่อุปทาน และก่อให้เกิดการปรับปรุงแนวปฏิบัติให้ดีขึ้นในบางอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม การนำแนวคิดนี้ไปปฏิบัติยังไม่ค่อยแพร่หลายเท่าที่ควร โดยเฉพาะในวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (Small and Medium Enterprise หรือ SME) หรือเกิดการลงทุนที่สูงมากในการนำหลักการนี้ไปใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งการซื้อ ซอฟต์แวร์จากต่างประเทศ การนำเอาวิทยาการด้านโลจิสติกส์ทีได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องโดยตลอดมา ประยุกต์ใช้งานนั้น จำเป็นต้องอาศัยบุคลากรที่มีความรู้ ความเข้าใจในศาสตร์ทางด้านนี้อย่างแท้จริง

ล่าสุด เมื่อเดือน มีนาคม 2548 สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ได้จัดทำร่างแผนแม่บทการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ของไทยขึ้น โดยมีกลยุทธ์หลักข้อในการส่งเสริมการผลิตบุคลากรด้านโลจิสติกส์ให้เพียงพอ ต่อความต้องการของตลาดแรงงาน อีกด้วย